Onbedoeld leren

Patronen herkennen

Onze hersenen hebben het vermogen om patronen te herkennen. We herkennen met gemak 1000 verschillende gezichten. De weg terug vinden na een tocht door een onbekend gebied is mede gebaseerd op het vermogen om complete beelden op te slaan. Het is een onmisbare eigenschap om te overleven en dus een sterke eigenschap.

Vormgeving die gebruikt maakt van deze eigenschap kan rekenen op succes. De analoge klok is een voorbeeld hiervan. Het patroon van stand van de wijzers en hoek tussen de wijzers nemen we zeer snel op. De database in onze hersenen koppelt elk patroon aan een tijd. Het werk sneller en makkelijker dan de digitale versie.

Geheugenkaarten (mindmaps) maken gebruik van ons natuurlijke vermogen om patronen te onthouden. Elke geheugenkaart heeft een ander patroon waardoor de informatie makkelijk wordt opgeslagen.

De ontwikkelaars bij Microsoft hebben daar geen rekening mee gehouden bij het ontwerpen van de menustructuur van WindowsXP. De uitrolmenus passen zich aan aan het gebruik. Dezelfde menuitems staan dus regelmatig op een andere plek. Deze oplossing past niet bij de manier waarop onze hersenen werken. Diezelfde menuoplossing gaat ook voorbij een andere basis eigenschap van onze hersenen, namelijk: onbedoeld leren.

Bij onbedoeld leren worden gegevens herinnerd die oorspronkelijk niet direct van belang zijn. Onze hersenen registreren meer dan datgene waar je bewust op let. Je bent bijvoorbeeld in een onbekend huis, Opeens blijkt iemand een schaar nodig te hebben. Het komt dan vaak voor dat je je dan herinnert dat er een schaar lag in een kamer waar je geweest bent, terwijl je er echt niet op uit was dat te onthouden.

Terug naar de menu’s van WindowsXP. Als je een menu item weinig gebruikt verdwijnt het uit het deel van het uitrolvenster dat getoond wordt. Je krijgt geen kans om “onbedoeld” te onthouden waar het te vinden is als je het nodig hebt.

Het voorbeeld hiernaast toont een menustructuur die uitgaat van patroonherkenning.

Klik voor voorbeelden van mindmaps